سلام به همه شما

    در ماههای اخیر به دلیل مشغله های کاری نتوانستم مطلب جدیدی بنویسم. هرچند که سعی کردم نظرات دوستانه شما را به موقع ببینم. در اینجا برای رعایت احترام دوستانی که نظر داده اند، با سپاسگزاری از یکایک آنها، همه یکجا می آورم :

یادش بخیر .

 بیدار شدن در سحرهای سرد ، ...

لطفا روی ادامه مطلب کلیک کنید

سلام. در پاسخ به یکی از شما دوستان، وعده داده بودم که درباره مزار آشی مطلبی بنویسم. اینک آن مطلب :

    مزار (به معنی زیارتگاه) ریشه در اعتقادات دینی ما ایرانیان دارد که در ایران پیش از اسلام نیز به نامهای دیگری وجود داشته است. بجز حرم امامان معصوم علیهم السلام، که کعبه عشق و ارادت شیعیان است، مکان های دیگری نیز به عنوان مزار شناخته می شود که محل دفن امامزادگان و دیگر بزرگان دین است و یا ممکن است نشانه ای از آنان داشته باشد، مانند قدمگاه حضرت امام رضا (ع) در نیشابور که نشان حضور و استقرار ایشان در آن مکان است. در مجموع مزارها بهانه ای است برای عشق ورزیدن  و ابراز ارادت به بزرگان دین و راهنمایان انسان.

    اگر این جمله آخر را به عنوان فلسفه مزار بپذیریم، هر مکان یا نشانه ای که ما را به یاد خدا اندازد و بهانه ای شود که با او درد دل کنیم و فرمانهای او را به خود و دیگران یادآوری نماییم، می تواند مزار باشد.

     مزار آشی در اسفاد نیز از جمله این مزار هاست که محل دفن کسی نیست اما نشانه ای از قدرت خداوند است : _{در شیب تند قله ای که به نام همین مزار خوانده می شود، سنگی بزرگ و کروی شکل به تنه باریک یک درخت وحشی تکیه داده و در حالی که زیر پای آن خالی بوده و هر آن می توانسته است سقوط کند، سالهاست که همان جا قرار گرفته است.}

     طی این سالهای طولانی، باران و برف تغییرات بسیاری در دامنه و قله این کوه و دیگر کوههای همجوار آن ایجاد کرده و زلزله های این دو دهه سنگ ها و صخره های زیادی را از بالای کوه به پایین پرت کرده است. به طوری که دهانه ابتدایی شاهرود و ادامه آن تا سنگابها و دره گلستو، کاملا با ۱۵ سال پیش متفاوت است، اما سنگ مزار همچنان بر جای خود ایستاده است.

    نمی خواهم این وضعیت سنگ مزار را به مقدسات ربط دهم و مردم اسفاد هم چنین اعتقادی ندارند. اما هر چه هست، این سنگ در گذشته های نه چندان دور، بهانه ای بود تا برخی از خانم ها را از درون منزل به دامنه کوه بکشاند. آن روزها مسافرت رفتن و زیارت امام هشتم (ع) در مشهد به آسانی امروز نبود. رفتن به مزار شاسکوه هم از عهده هرکسی ساخته نبود. مزار آشی فرصت مناسبی را فراهم می کرد که برخی درد دلها با خدا گفته شود. 

   در آنجا آش نذری می پختند، دعا می خواندند، از خدا حاجت می خواستند و به درختی که تکیه گاه سنگ است، تکه پارچه ای گره می زدند تا حاجت شان برآورده شود. البته امروز دیگر مزار آشی رونق گذشته را ندارد ... بدرود تا بعد.

سلام . از همه دوستانی که پس از دیدن مطالب یادداشت و نظر می گذارند، ممنونم و برای احترام به این دوستان، تازه ترین نظرات را یکجا می آورم :

 لطفا برای دیدن بقیه نظرات روی ادامه مطلب کلیک کنید : 

     طی دو سه ماه اخیر به دلیل اشکلات فنی نتوانستم مطلب جدیدی اضافه کنم و یا پاسخ نظرات شما را بدهم. امیدورام به زودی این اشکال برطرف شود. از همه کسانی که در این مدت برایم یادداشت گذاشته اند ممنونم. پاسخ شما را در همانجا کنار یادداشت تان نوشته ام.

    علاوه براین، در حال طراحی ساختار این وبلاگ با آدرس جدیدی هستم که به یاری خداوند به زودی آن را اعلام خواهم کرد. امیدوارم امسال برای همه ما سال نوآوری و شکوفایی باشد.

 ^{منتظر نظرات شما هستم.}

   سالروز عملیات بدر یادآور شهادت دوست عزیزم شهید علی حسینی است. او اولین شهید اسفاد بود که در عملیات بزرگ بدر مفقود الاثر شد و پیکر پاکش پس از چند سال به وطن بازگشت. شب گذشته به خوابم آمده بود و همین باعث شد تا اندکی از خاطره هایم را درباره او بنویسم.

  تا آنجا که به خاطر دارم ، شهید حسینی نخستین بار در سال ۱۳۶۲ به جبهه رفت و یک سال بعد که من برای اولین بار اعزام شدم ، او د مسیر رفتن ما را راهنمایی می کرد. در خردادماه ۱۳۶۳ همراه با حدود ۳۰ نفر از بچه های بسیجی اسفاد به منطقه اهواز اعزام شدیم. پس از سازماندهی نیروها، من و علی حسینی در کنار هم قرار گرفتیم : گردان یدالله ، گروهان یک، دسته یک.

    آقایان حسینعلی حکمتی پور و رضا کاظمی که در رسته فرماندهی بودند و نیز آقای هوشنگ انصاری در همان گردان یدالله ماندند و بقیه بچه های اسفاد به گردان ادوات در منطقه حمیدیه اعزام شدند.

     من و علی حسینی به مدت سه ماه به عنوان تخریبچی دسته، تمام اوقات را با هم بودیم و از او خاطره های بسیاری به یاد دارم که اگر فرصت دست دهد خواهم نوشت. بالاخره ماموریت تیپ امام موسی (ع) که ما جزو اعضایش بودیم ، در مهرماه ۱۳۶۳به پایان رسید و ما به پشت جبهه برگشتیم.

روحش شاد و راهش مستدام باد

 سلام به همه.

     دهه مبارک فجر یادآور خاطرات شیرین دوران انقلاب است. اما این روزها، سالروز عملیات والفجر هشت و فتح فاو نیز هست. عملیات والفجر هشت را به حق فتح الفتوحی تکرار ناشدنی نامیده اند که در آن اقداماتی حیرت آور و معجزآسا از سوی رزمندگان اسلام انجام گرفت.

     عملیات والفجر هشت یادآور شهید غلامحسن نظرجانی است. اولین شهیدی که پیکر پاکش در مزار شهدای اسفاد (ملک شخصی خودش) دفن شد. به روحش پاک ایشان و همه شهدای اسلام درود می فرستیم. 

      من تنها یک بار توفیق داشتم که همزمان با ایشان در جبهه حضور یابم. تابستان سال ۱۳۶۴ بود. تا اهواز با هم بودیم و ساعات بسیار شیرینی را در قطار از مشهد تا اهواز گذرانده بودیم. پس از سازماندهی نیروها در اهواز ، ما به منطقه غرب اعزام شدیم و ایشان به همراه آقای حیدر عبدی در اهواز ماندند.

      ... در پایان دوره خدمتم از منطقه غرب به اهواز رفتم و برای خداحافظی به ایشان و آقای عبدی هم سری زدم. گفتگوهای خاطره انگیزی رد و بدل شد. از جمله درباره مشکلات آب نوسازی اسفاد. آن موقع هنوز تعداد کمی از مردم به خانه های نوسازی نقل مکان کرده بودند و بعضی ها ، به دلایلی آب نوسازی را قطع کرده بودند. ایشان از این بابت که خانواده ها در آن فضای خالی از سکنه و دور از قنات، با کمبود آب روبرو هستند، بسیار ناراحت بود و نامه ای در این باره هم نوشت که من با خود به اسفاد آوردم ...

    این آخرین دیدار من با شهید نظرجانی بود. چند ماه بعد ایشان در عملیات والفجر هشت، در اثر اصابت ترکش خمپاره و نیز انفجار گلوله های آرپی جی که در دست داشت، به شهادت رسید. 

روحش شاد 

مهمترین ارتفاعات بخش زیرکوه

رشته کوه شاسکوه : این رشته کوه با تراکم نسبتاٌ زیاد در سمت شمال غرب منطقه زیر کوه با روند شمال غربی، جنوب شرقی از روستای کریزان شروع می شود و تا تنگه حاجی آباد امتداد می یابد. بلندترین نقطه این رشته قله شاهاز با 2823 متر می باشد. روستاهای کریزان ، نیار، استند، فندخت، بهناباد، بیدخت، اسفاد، میرآباد، آبیز، چناران، نوده ، وند، آبمهان، در کوهپایه های شرقی آن و روستاهای تیگاب، کلاته شیخ علی در دامنه غربی آن استقرار یافته اند. این رشته و به خط الراس آن آبریز دشت اسفندن را از دشت شاهرخت جدا می کند.

لطفا روی ادامه مطلب کلیک کنید :

سلام. برای تنوع، بخشی از خاطرات یک وبلاگ نویس (برای من ناآشنا) را که گذرش به اسفاد افتاده و آب قنات و میوه آن یادکرده، نقل می کنم :

سلام. از اینکه مدتی - به خاطر تراکم کاری و سرمای بی سابقه تهران - فرصت نیافتم که مطلب تازه ای بنویسم عذر می خواهم. به نظرم رسید بد نیست مطلبی را که سایت «قاین دات کام» (http://www.qayen.com)  درباره قلعه باستانی اسفاد درج کرده است عیناٌ نقل کنم :

توضیح تکمیلی درباره مطلب سایت قاین دات کام : این مطلب درباره قلعه ای است که بقایای آن در بالای «قله مزار آشی» وجود دارد. بقایای راهرو زیر زمینی که این قلعه را از بالای تپه به دهانه قنات متصل می کند هنوز از بین نرفته است. قدیمی ترها به درون این تونل هم سرکی کشیده اند و مشخصات دقیق آن را می دانند.

        درباره مسجد قدیمی پای چنار در سایت قاین با تردید سخن گفته شده است. در حالی که این مسجد را همه ما به یاد داریم و طاق بلند آن تا همین چند سال پیش برپا بود. پس از زلزله سال ۱۳۷۶، مردم از ترس آنکه با فرو ریختن آن جان کسی به خطر بیفتد آن را تخریب کردند و مسجد دیگری به جای آن ساختند. خوب است دوستانی که اطلاعات دقیق تری از این قلعه و مسجد دارند، کمک کنند تا سایت قاین و دیگر سایت هایی که این مطلب را درج کرده اند، اطلاعات خود را تکمیل نمایند.

تا فرصتی دیگر خدا نگهدار 

یادداشت وارده از یک همولایتی با نام مستعار ابوتراب :

 ترین های اسفاد
     حاجی علیمحمد جعفری بزرگترین مالک آب اسفاد، کهن سال ترین درخت درخت سرو در سمت چپ باغ کبلسینلی <سید اسماعیل جدید> .

در هوای سرد زمستان، مراقب گنجشک ها باشیم.

سلام . بعد از گذشت حدود شش ماه از آغاز کار این وبلاگ،

بهتر دیدم نظرات دوستان را در کنار هم قرار بدم

 تا بتونیم همه رو یکجا مرور کنیم .

لطفاٌ برای مرور نظرات روی ادامه مطلب کلیک کنید :  

    مثل اینکه نحسی عدد ۱۳ ما را هم گرفت و زنجیره یادداشت ها در شماره ۱۳ متوقف شد. البته در این فاصله یک ماهه، مردم اسفاد هم گرفتار گل های زعفران بودند و معمولاٌ در این مدت کسی حال حوصله هیچ کار دیگری را ندارد.

      زعفران محصول اصلی و مهم اسفاد (و منطقه قاینات) و منبع اصلی درآمد مردم است. هرچند که زعفران در نقاط مختلفی از کشور کشت می شود، اما کیفیت محصول قاینات زبانزد مردم ایران است تا جایی که هرکس نام قاینات را بشنود، حتماٌ به یاد زعفرانش می افتد.

     زعفران گیاهی معطر است که عطر و رنگ و طعم آن ....

لطفا روی ادامه مطلب کلیک کنید

 که به باغ آمد از این راه و از آن خواهد شد  ...

خدا قوت!

       می دونم که این روزها خیلی گرفتار هستید. روزهای جوش گلها، فرصت هیچ کار دیگری نیست غیر از گل ورزدن و گل واکردن ...............   خسته نباشید.

سلام

       به همه اسفادیهایی که هم اکنون با زحمت بسیار و شوق وافر مشغول برداشت زعفران هستند، خداقوت می گویم. درباره زعفران ، اگر خدا توفیق داد مطلبی خواهم نوشت.

فعلاٌ برای اطلاعات بیشتر درباره زعفران می توانید به سایتهای زیر رجوع کنید :

همه چیز درباره زعفران

تاریخچه زعفران

زعفرون دات کام

      اسفادیهای امروز با کشاورزی روزگار می گذرانند و اندکی هم دامداری دارند. اما اسفاد قدیم صنایع مهم دیگری هم داشته است. شما می دانید که پیشرفت هر مردمی به این است که بیشتر از مصرف خود تولید کنند و محصولات اضافه را بفروشند. این کار همان صادرات است. اگر مردمی صادراتشان بیشتر از وارداتشان باشد، خیلی سریع ثروتمند می شوند و اگر واردات بیشتری داشته باشند، به مرور فقیر و فقیرتر می شوند.

در قدیم اسفادیها کالاهای زیادی برای صادرات داشته اند که برخی از آنها کاملاٌ فراموش شده است. تعدادی از آنها را که تقریباٌ مربوط به چهل سال پیش است، نام می برم  ... « لطفا روی ادامه مطلب کلیک کنید»

      هرچند که فاصله جغرافیایی مانع دیدار ماست، اما سر زدن شما به این کلبه روستایی و اظهار لطف شما ، موجب دلگرمی می شود. باور کنید هنگام نوشتن، شما را می بینم و فضایی دوستانه و صمیمی را احساس می کنم.

      برای ما که فرصت دیدار حضوری اندک است، گفتگوهای مجازی می تواند غنیمت به حساب آید. از همه شما که در این فاصله اندک به کلبه خودتان قدم گذاشته اید، بخصوص آقایان حسین اسداللهی، فاضل اسداللهی، غلامعلی دلیر و صادق موسوی (از روستای پایهان)  ممنونم. هرچند که در ماه مبارک رمضان، فرصت کمتری برای کار وجود دارد، اما منتظر گفتار بعدی درباره اسفاد قدیم باشید ...

     سلام . چون این وبلاگ هنوز در مراحل ابتدایی است، نشانی آن را به همولایتی ها نداده ام تا کامل تر و بهتر شود. با وجود این، یکی دو نفر از دوستان اسفادی - که آشنایی دقیقی هم با آنان ندارم- لطف کرده و نظر داده اند. دوست دارم همانطور که من خود را به طور کامل معرفی کرده ام، دوستان عزیز هم خود را کامل معرفی کنند.

     مایلم آقای سعید جمالیان را - که از نسل جدید و نوجوان هستند- بیشتر بشناسم. هرچند که با فامیل ایشان آشنایی دارم . با حاج آقای جمالیان دوستی دیرینه دارم و آقای اسماعیل جمالیان را هم به خوبی می شناسم و ... آقا جواد عزیز را که سه نوبت نظر لطف داده اند، نتوانستم بشناسم. امیدوارم ایشان هم خود را معرفی کنند.

      ما اسفادی ها نمی خواهیم ادای غریبه ها را در بیاوریم. بیایید به هم کمک کنیم تا اسفاد و روستاهای آن منطقه بهتر شناخته شود و خودمان هم هر جا هستیم همدیگر را پیدا کنیم.

       قصد من این است که بیشتر درباره اسفاد قدیم - که اکنون در حال فراموش شدن است - بنویسم. اگر فرصتی دست داد و شما هم کمک کردید، درباره وضعیت امروز هم چیزهایی خواهم نوشت. اگر شما هم خبرهای جدید به من بدهید، ممنون خواهم شد... تابعد

       این روزها اولین سالگرد درگذشت مرحوم حسن صادقی است. این مناسبتُ بهانه ای شد تا گذشته های اسفاد را مرور کنم و بخشی از آداب و رسوم اسفاد را که به آن مرحوم مربوط است، بنویسم.

      آن روزها که وسایل ارتباطی امروز وجود نداشت، جارچی تنها وسیله ارتباطی روستا به حساب می آمد. دعوت برای مراسم عروسی یا دفن و ختم مردگان، اعلام اشیاءگمشده یا پیدا شده، قرق کشتمان و اعلام همه خبرهای دیگری که باید به گوش همه مردم می رسید، به عهده او بود.

    خدابیامرز حسن صادقی، که ... « لطفا روی ادامه مطلب کلیک کنید»

       دوست عزیزی از من خواسته اند که درباره قنات و خصوصیات آن بیشتر بنویسم. همین طور دوستان دیگری توصیه کرده اند که عکس هایی از روستای قدیم و جدید اسفاد به این وبلاگ اضافه کنم. منهم امیدوارم که بتوانم از پس این کار برآیم.

        اما از همولایتی های عزیزم بخصوص آنهایی که در اسفاد حق آب و گل بیشتری دارند، می خواهم که اگر از آن دوران عکس و خاطره ای دارند (و من چند نفری را می شناسم که از حدود سی سال پیش عکس های خوبی از اسفاد و مردم آن دارند)، به طور امانت در اختیار من بگذارند تا بتوانیم آنها را از این طریق منتشر و ماندگارتر کنیم. این درخواست را به یاری خدا حتماٌ به طور حضوری از ایشان خواهم داشت. تا بعد...

      اسفاد آب کم نظیری دارد. قناتی بسیار قدیمی با آبی بسیار گوارا. تاریخ می گوید که اسفاد و آبیز از دوره هخامنشیان، یعنی حدود ۲۵۰۰ سال پیش، دارای سکنه بوده اند و یقیناٌ آب این قنات هم دستکم از همان زمان تاکنون جاری بوده است.  

این آب در گرمای تابستان بسیار خنک و گواراست و در سرمای زمستان گرم و دلپذیر. بخار گرم آب در روزهای سرد و یخزده، وسوسه ات می کند که ... « لطفا روی ادامه مطلب کلیک کنید»

این هم تصویری از آب جاری قنات

و نشانی چند سایت مرتبط :

بانک اطلاعات قناتهای کشور

قنات و قنات داری در ایران

     پای چنار، نام یکی از نقاط پرخاطره و جذاب اسفاد است. لب قنات، جایی که آب دست نخورده و بکر است و هر کسی سعی دارد که آب آشامیدنی اش را از آنجا بردارد، می توانست برای مردم روستا جذاب ترین جا باشد. بخصوص آن سال های دور ، که جعبه جادویی تلویزیون در خانه ها جایی نداشت که آنها را حبس کند و دور از طبیعت نگه دارد.

   پای چنار، که دیگر از زمان کودکی من به بعد ... « لطفا روی ادامه مطلب کلیک کنید»

سلام. اسفاد قدیم اگر هیچ نداشت، دستکم نانش را خودش تأمین می کرد. در هر خانه یک تنور پیدا می کردی که هفته ای یکی دو بار آتش آن روشن می شد. گندمی را که خود کاشته و درو کرده و آماده کردی بودی، در آسیاب روستا آرد می کردی و از آن به بعد وظیفه آماده کردن نان به عهده زن ها بود. من در کودکی ... « لطفا روی ادامه مطلب کلیک کنید»

         نگاهی به نقشه ایران بیندازید. در شرقی ترین نقطه کشور در استان خراسان جنوبی شهرستان قاینات را می بینید. در شرق این شهرستان مجموعه روستاهای موسوم به زیرکوه را می توانید پیدا کنید که روستای اسفاد در میان آنهاست.

       من زاده این روستایم. دوران کودکی و نوجوانیم را در آن گذرانده ام و اکنون پس از حدود ۲۵ سال دوری از آن، هنوز هم حس می کنم که ... « لطفا روی ادامه مطلب کلیک کنید»